Program shift

9 november 2010

Vanaf 1976 bij de politie Nederland. Ik denk dat het al iets langer tijd was voor verandering. Verandering in de zin dat ik toe was aan een buitenlandse uitdaging en een nieuw avontuur. En dan vooral in het werk want als het routine gaat worden begint het bij mij te jeuken. En bij jeuk moet je niet gaan krabben maar iets doen aan de oorzaak.

Vandaar ook de stap om op missie te gaan en in dit geval naar Kosovo. De missie heet officieel: European Union Rule of Law Mission in Kosovo. Voor de liefhebber vwb info over Kosovo zal ik binnenkort enkele links toevoegen.

31 oktober 2010 was het zover. De wijze waarop we het binnen het gezin hebben beleefd zal ik beschrijven in een andere blog. Dat gaat me nu teveel emotie opleveren en daar heb ik nu even geen zin in. Wat ik wel kan zeggen is dat ik een lucky man ben.

Ook een beschrijving van de laatste 2 weken binnen de Regiopolitie Groningen en dan met name de basiseenheid Zuid zal ik nooit vergeten. Ook hier zal ik in een later stadium verslag van doen.

Zoals je al leest vliegen m'n gedachten van links naar rechts en van hoog naar laag. Dat is de wereld waarin me momenteel dan ook dagelijks bevind. Fantastisch om te beleven maar ook verschrikkelijk vermoeiend. Geestelijk en lichamelijk. Ik geef het je te doen, leven van 07.30 uur tot ongeveer 19.00 uur in een wereld van verschillende nationaliteiten, etniciteiten, geloven, culturen en talen en daar dan iets zinnigs over adviseren in relatie tot het doel van de missie. Dat is namelijk wat ik doe. MMA en dat staat voor Monitoren, Mentoren en Adviseren.

Nu kan ik aardig lullen en ook uit m'n nek maar in dit geval wordt toch iets anders van me verwacht. I'll do my best breng ik dagelijks enkele keren uit. Collega's vanuit Ierland, Duitsland, Turkijke, Portjugal, Italie en the people of Kosovo ( the locals) kijken me dan begripvol aan en gaan weer verder met hun mission and tasks. Ook zij hebben gevoeld en beleefd wat ik nu doormaak.

Een totale program shift. Ja zo voelt het. Jij bent dezelfde maar de wereld om je heen is zo totaal anders dat je soms zelfs aan je zelf begint te twijfelen. Gelukkig is er dan Skipe, Twitter en de spiegel. En dankzij de spiegel en de nieuwe media keer ik bijna elke avond weer terug op aarde.

Neemt niet weg dat het zo voelt en enkele van deze ervaringen zal ik delen met hen die dat willen. De eerste stap op weg naar verandering begint bij jezelf heb ik vaak gezegd. Ik weet het zeker: het is waar! Ook deze program shift begon bij mezelf.

 

Foto’s

4 Reacties

  1. Elly & Elisa:
    9 november 2010
    Prachtige uitdaging en als het er maar toe doet toch? hvj xxx
  2. Patrique:
    9 november 2010
    Hoi Jack,

    Blij (via twitter) te vernemen dat je blogt.
    1e blog mag er wezen!
    Heb je meteen bij mn favoriete blogs geplaatst.
    Kan me je onwerkelijke gevoel best goed voorstellen.
    Ben heel benieuwd naar je belevenissen daar.
    En ja, je mag je een gelukkig man noemen met zo'n gezin!
    Kop dr Veur!
  3. Marten:
    10 november 2010
    Hey Jack,
    Heb vanavond een voetbaltraining gegeven aan een jou bekende jongedame...had op mijn verzoek samen met een ander een onderdeel voorbereid. Echter het "maatje" was niet komen opdagen en ze stond er alleen voor...geen probleem, heeft de "leiding" genomen en het trainingsonderdeel verzorgd...volgens mij worden er grote stappen gemaakt :-)

    Groeten,

    Puck.
  4. fam kok:
    11 november 2010
    Hee broer, goed dat deze techniek er is en dat we op deze manier veel van je horen. Zet hem op daar en je weet het..... ook al ben je ver weg, in gedachten heel dichtbij. Liefs van ons allemaal.