Go beyond borders....

Je bent op missie en wat doe je daar nu elke dag eigenlijk.....Dit is een veelgestelde vraag en ik zal proberen daar iets over te zeggen. Laat ik echter wel beginnen met duidelijk te maken dat ik vanuit m'n rol en functie ook veel zaken en activiteiten niet kan beschrijven. Vanuit de missie bestaat daar geen onduidelijkheid over en het heeft alles te maken met je eigen en eens anders veiligheid. Alles wat ik dus meld in een of ander vorm van (nieuwe) media, zoals deze jfk.reislogger.nl, facebook, twitter....etc. kent in 'openheid' z'n grenzen en dat geldt zeer zeker ook voor de missie in Kosovo. Mensen die me kennen weten dat ik er van hou om grenzen op te zoeken en daar zo nu en dan overheen te gaan (anders was ik hier niet geweest), een eigen mening heb en die ook uitspreek. Het moet echter wel een doel hebben. Het verhaal achter het hoe en waarom van grenzen en die te willen benoemen en/ of te willen verleggen moet helder zijn en is dat niet het geval moet je in staat zijn je mond te houden. Niet veranderen en je mond houden betekent echter stilstaan en daar schiet ook niemand iets mee op. Zeker niet in de doelstelling van bijvoorbeeld deze missie. 'Go beyond borders' hoor ik dagelijks via CNN....en deze slogan spreekt me dan ook bijzonder aan.

Deze dag, 25 april, in de geschiedenis:

In 1533 wordt Willem van Nassau, bekend als Willem van Oranje of onder zijn bijnaam Willem de Zwijger geboren. Hij was de initiator en leider van de Opstand tegen de Spaanse koning Filips II. De Opstand, bekend als de Tachtigjarige Oorlog, leidde tot een onafhankelijk Nederland.
De lijfspreuk van de prins was Je maintiendrai. In het laatst van zijn leven gebruikte de prins deze uitdrukking met een toevoeging: Je maintiendrai l'honneur, la foy, la loi de Dieu, du Roy, de mes amis et moy (Vertaling: Ik zal de eer, het geloof en de wet van God, van de Koning, van mijn vrienden en mij handhaven).

In de Slag op het Merelveld (Slag bij Kosovo Polje)  op 28 juni 1389 leed het Servische leger een nederlaag tegen het Ottomaanse Rijk bij 'Kosovo Polje' (letterlijk 'Merelveld'). Met deze overwinning kregen de Turkse Ottomanen toegang tot de Balkan en Centraal-Europa. De Turkse sultan Murat I vond hierbij de dood. (Volgens de woorden van een heldendicht waarvoor geen historisch bewijs bestaat, stierf hij niet op het slagveld, maar in zijn tent, waar hij werd vermoord met een dolkstoot door de Servische edelman Milos Obilic. De Turken zouden vervolgens uit wraak de Servische tsaar Lazar op het lijk van hun vermoorde sultan hebben onthoofd.

De Slag op het Merelveld: Turken doden het paard van Tsaar Lazar, olieverfschilderij door Adam Stefanovic (1870).

Waarom deze geschiedenis. Omdat de geschiedenis in veel landen nog een belangrijke betekenis heeft. Voor Nederland omdat je maintiendrai nog voor op ons paspoort vermeld ziet staan. Voor Kosovo en veel andere Balkanlanden heeft de geschiedenis in het hier en nu een nog veel sterkere betekenis. Hier staat het in de harten van de mensen gekerfd en is het richtinggevend en bepalend voor de toekomst. Zo is het hier altijd geweest en zo zal het altijd zijn. Voorbeeld hiervan is de slag op het Merelveld in Kosovo-Polje ( vlakbij Pristina). In april 1987 verzekerde de oud president Milosovic op die historische plek dat 'niemand de Serviers mag slaan'. Hierdoor werd hij een volksheld en bekwam hij 'later' de macht.

Wie meer wil weten over de oorlog in Kosovo, van 24 maart tot 10 juni 1999, kan ik het boek: 'Bel de NAVO maar' van harte aanbevelen. Het is een selectie uit reportages, beschouwingen, interviews, columns en commentaren die gedurende de oorlogsperiode in de Volkskrant zijn verschenen.

De Rule of Law Mission in kosovo, Eulex, heeft als centrale doel de ondersteuning van de rechtsstaat Kosovo. Op dit moment 'monitoren, mentoren en adviseren' (MMA) een kleine 2000 internationale ambtenaren- grotendeels EU- dagelijks de lokale overheden op de terreinen van politie, justitie en douane. In elk lokaal politiekantoor, elke lokale rechtbank of gevangenis en grenspost in Kosovo zitten Europeanen die er op toezien dat alles ordentlijk verloopt. Daarnaast voert Eulex ook een aantal 'executieve taken' uit waar de lokale overheden het nog niet aan kunnen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld ernstige rellen, gevoelige rechtszaken, georganiseerde misdaad, politieke corruptie, of warcrimes. Op de meest gevoelige grensposten 'gate 1 en gate 31' tussen Servie en Kosovo, wordt het werk veelal gedaan door internationale douanebeambten.    Vanaf april 2009 draait Eulex nu zo'n 2 jaar operationeel. Hiervoor stond Kosovo na de oorlog van 1999 onder bestuur en regie van de UN. De balans in een notedop opmakend kan gesteld worden dat er veel is bereikt de afgelopen jaren en dat het resultaat positief is. De lokale KP ( Kosovo Police) is grotendeels geprofessionaliseerd en ook binnen justitie en douane zijn grote positieve professionele stappen gezet.

Mijn eigen rol in deze missie heb ik kort en zakelijk opgetekend. Ik ben gestationeerd in Peja, Kosovo. ( 1 van de 6 Regio's van dit land). Waar je gestationeerd wordt hoor je pas als je hier eenmaal zit en dat is in de eerste week dus wel even spannend. Vanuit Nederland zijn er nu zo'n 14 politiemensen in deze missie actief. De meesten werken in of vlakbij de hoofdstad Pristina. Een aantal werkt daarbuiten en ik ben de enige Nederlander in Peja. Toen ik hier begon in november 2010 werkte er in Peja nog een Nederlandse vrouw, Marion, maar die heeft zoals je al vanuit eerdere blogs hebt kunnen lezen, enkele maanden geleden haar missie beeindigd. Betekent voor mij dus bijna alleen in het engels communceren met vele verschillende IPO's ( International Police Officers) zoals Turken, Roemenen, Engelsen, Ieren, Portugezen, Italianen, Polen, Bulgaren, Hongaren en dat blijft toch dagelijks een uitdaging voor me. Maar ook voor de anderen kan ik je verzekeren en gaandeweg ontstaat er improvement. Er is overigens 1 Belg en daar kan ik dan zo nu en dan even mee bijkletsen....In de regio bevindt zich 1 regional police station (RPS) en zijn er 6 local police stations (PS). Verder heeft de regio nog een aantal sub- stations. Alle PS bestaan uit zo'n 50- 100 fte. De sterkte verschilt op basis van inwoneraantallen per gemeente/ community. Alle PS hebben 2 Advisors. Dit zijn IPO's / MMA-ers binnen het werkveld van de 'Operations'. ( lees: noodhulp, community policing, BTE, bewaking en beveiliging Religieus & Cultural Heritages etc. Daarnaast heeft de Regio enkele IPO's/  Advisors voor traffic en NjSO = special units/ vergelijkbaar met AT-AE) en in alle PS enkele IPO's Crime Advisors. ( gemiddeld zo'n 2 per PS). Elke regio heeft 2 algemene Internationale leidinggevenden, te weten een Chief Advisor Region en een Advisor Region/ deputy CAR. De laatste ben ik dus. Mijn baas is de CAR en ik ben de AR. Komt er dus op neer dat mijn baas en ik de Regio 'runnen en managen' vwb de IPO's ( International police Officers / Advisors). Dat betekent 'on call' zijn ( en daar was ik in Nederland altijd al zo blij mee) en operationeel zaken aansturen en managen zoals zorgen dat we 'close to the cases' zitten en allerhande P-zaken managen en organiseren. Verlof,  roosters, overig diverse P zaken etc. Niet veel anders dan thuis zal ik maar zeggen alleen dan beetje anders...en verder weg. Dagelijks om 08.15 en om 08.30 uur briefing. Operationeel en Regionaal -Strategisch. Verder bijna dagelijks meetings met GO's & NGO's. (Governemental & Non Governemental Organisations)en KFOR (Kosovo Force= het NATO leger). Er zijn nogal wat organisaties en mensen die zich binnen Kosovo met de veiligheid en opbouw van het land bezig houden...teveel om allemaal op te noemen. Overigens heeft ook iedere IPO een 'eigen' counterpartner. Dat betekent een evenknie binnen KP waar je de zaken mee kunt ( en moet) bespreken. Zo is mijn couterpartner de 2e man van de Regio en om als vergelijk te duiden, de waarnemend D-chef, al kennen wij die binnen de politie Groningen niet. Wellicht een goed idee? Ook hebben we binnen de missie vele LA's ( language Assistens). Nagenoeg bij elk gesprek is een LA aanwezig om de onderlingen gesprekken en meetings te 'vertalen'. Is hard nodig ook omdat weinig Kosovaren Engels spreken.

Ik werk vanuit een zogenaamde 'log base', het Regionale Eulex Politiebureau. Dit is een afzonderlijk en eigen complex met gebouwen en containers van waaruit de Eulex Politie en security organisatie werkt. Ik heb m'n kantoor in container F10.  

Gemiddeld genomen is het leuk werk. Tijdens deze 'paasdagen' zit mijn baas thuis in Duitsland en mag ik 'stand by 'staan. en ik kan je zeggen dat er genoeg te doen is in dit land. Ik kom daar in een andere blog nog wel even op terug omdat mn verhaal anders echt te lang wordt. Zoals gezegd beleef ik het werk gemiddeld genomen als zinvol en leuk. Uiteraard zijn er dagen bij dat ik me afvraag waar ik mee bezig ben maar dat is thuis in Nederland niet anders. Ik ben hier nu bijna een half jaar en begin een aardige indruk te krijgen van het wel en wee van deze missie en het land en z'n bewoners. Ik ben dan ook de mening toegedaan dat een gedegen evaluatie over de bereikte resultaten en te verwachten improvement goed tegen het licht gehouden moeten worden. En dan heb ik het over de zin en onzin van deze missie voor wat betreft de ( nabije) toekomst. Hoe staan we er voor en wat kunnen we nog bereiken in dit land. 'Best European Practices' is het credo wat ik dagelijks gebezigd hoor worden. We hebben er veel positieve ontwikkelingen en resultaten mee bereikt maar ook ook dit kent z'n grenzen. Z'n grenzen van geloofwaardigheid en toekomstig perspectief. Met alle verschillende IPO's en al hun verschilende 'best practices' hoor ik veel Kosovaren zeggen dat het tijd is voor een volgende stap. Een stap met een politiek en economisch perspectief. 

Persoonlijk heb ik nog een handicap. Ik hou nl. van El en de kids en het gemis is dan ook zo nu en dan behoorlijk aanwezig. Skype en andere vormen van nw media ( zoals twitter) zijn geweldig en vergoeden veel maar zeker niet alles. Zo beleefde ik net als iedereen de afgelopen weken de verschrikkelijke moord en de mooie  herdenkingsdienst van Dick Haveman heel intens en emotioneel maar ook in 'relatieve eenzaamheid'. Ik heb zo goed mogelijk m'n betrokkenheid en medeleven getoond naar de diverse betrokkenen maar op zo'n afstand blijft het behelpen. Ontroerd en tegelijk trots was ik op de wijze waarop van Dick afscheid werd genomen. Deze dag heb ik gevolgd vanuit een rokerig internetcafe omdat ik thuis in Peja geen stroom had. Het was druk en lawaaierig in het cafe en ik heb daar de TV uitzending (die met hotten en stoten binnenkwam) met soms de tranen in de ogen bekeken. Wat had ik ook graag in deze erehaag gestaan....De verbondenheid in de rouwverwerking was groots. Diep respect en bewondering heb ik ook voor de wijze waarop de familie van Dick ons nog iets teruggaf nl. het politieautootje met de tekst: Bedankt Dick, dat je kracht en passie door mag gaan. Daarbij de opdracht om door te gaan met onze dienstbaarheid aan een veilige samenleving. Dat we dat doen lijdt geen twijfel en zit ons in het bloed. Als link heb ik een colum van Pieter Sijpersma gevoegd ( twitterlink). Hierin is prachtig en treffend de herdenking van Dick Haveman verwoord. Een meer dan goed en warm gevoel heb ik voor de oprechte aandacht en lieve berichtjes die ik heb mogen ontvangen. Het heeft me meer dan goed gedaan waarvoor mijn hartelijke dank!

De momenten naar Nederland zijn er om naar uit te zien. Volgende week weer een weekje thuis en genieten. M'n 2e half jaar in de missie in Kosovo staat op punt van beginnen en denk na het lezen van voorgaande nu niet dat ik het wel gehad heb met de missie. De (levens)ervaring die ik hier ervaar zou ik niet willen missen en ik zou het zo weer doen. De balans en evenwicht in het leven en het werk waar ik altijd zo naar streef is zeker nog aanwezig. In de wetenschap dat ik over een half jaar weer thuis ben en blijf zijn deze laatste maanden ook zeer zeker stapjes die ik graag doe en die er naar mijn stellige overtuiging ook zeker toe doen. 

Vandaag verscheen er weer een bericht in het nieuws over gehakketak tussen Servie en Kosovo vwb de topografische grenzen. Ik zeg gehakketak maar eigenlijk gaat dit veel dieper zoals het verleden wel heeft laten zien. Ik heb een link op de site geplaatst. Vwb dit bericht en vele andere berichten verwijs gemakshalve naar 'twitter' en in mindere mate Facebook waar ik bijna dagelijks info en foto's op plaats over allerhande zaken die ik in het nieuws of op straat tegenkom en meemaak. Het moge duidelijk zijn Go beyond borders gaat over grenzen van landen en grenzen van mensen en in de balkanlanden en Kosovo vaak over beide maar daarvoor moet er hier nog een lange weg worden afgelegd. 

'Wat je ook doet, het doet er toe' en dat betekent dat je soms je grenzen moet verleggen....Go beyond borders....'