Via Francigena

Afgelopen maandag begonnen met de eerste dag van de VF. De dag begon goed met een opkomend zonnetje en de eerste fietster die ik tegenkwam riep me toe ‘ bon Camino ‘!  
En dat is de hele reis zo gebleven. Geen bon ViA maar bon Camino. De rugzak 🎒 is voor veel mensen reden om me een goede reis toe te wensen.

En dat voelt altijd weer fijn en dan vooral op momenten datje er even helemaal door zit. En dat ik er de afgelopen dagen zo nu en dan goed door zat is een feit. 
Na de eerste uren wandelen richting Altopascio ontdekte ik al snel dat het met de bewegwijzering/ bordjes / paaltjes met aanduiding van de route het hier in Italië 🇮🇹 anders is opgevat dan in Spanje. Slecht dus. Een van de paaltjes maar even op de foto gezet.

En dus ondanks boekjes / Google Maps regelmatig fout gelopen. Ik had deze eerste dag ook het idee dat ik de enige was met onzalige idee om naar Rome te lopen. De eerste 25 km geen andere pellegrino gezien.
Daar kwam deze eerste dag nog bij dat ik op de route geblokt werd door werkzaamheden aan een ‘Temple Cistern’ een soort van klein kerkje / kloosterachtig gebouwtje. Dit gebouwtje stond midden op het pad van de VF en dus geen doorgang. En ook er omheen lopen was geen optie. 
Dus omgekeerd en al met al zo’n 10 km extra moeten lopen. En daar word je de eerste dag helemaal niet blij van kan ik je zeggen waarbij ik ook m’n zonnebril 😎 maar even op m’n hoofd plaatste zoals een B&B eigenaresse op enig moment ook deed zoals de kenners weten. 
Deze dag dus al met al zo’n 40 km gelopen waarbij de reis oké was met dus de nodige strubbelingen maar ook en dat moet gezegd enkele prachtige geluksmomentjes zoals de foto’s laten zien. 

Niet dat ik heel erg van het koningshuis ben maar deze oranje tractor voelde toch wel beetje ‘royal’. 

Zo veel Fiat Panda’s en dan zo helemaal alleen in het veld  

En dus was deze keer de bestemming het meest vrolijke moment van de dag. Een ‘Pilgrim hostel’ in Alto(Marc)Pascio waarbij ik een bedje kon krijgen op een slaapzaal met 8 personen. En de bijdrage voor een nacht slapen was een vrijwillige donatie. Was er meer dan blij mee en m’n benen en lijf ook. 

Eén van mede slapers was een jongeman ‘Danielle’ waarover later meer.
De douche /toilet was te bereiken via een trap. Had ik nog niet eerder meegemaakt en vooral ’s’nachts maar goed voorzichtig gedaan dus. 

De volgende 2 dagen gelopen van Altopascio naar San Miniato en daarna naar Gambassi Terme.  Inmiddels wel meer Pelgrims ontmoet en van een van hen een hele goede app gekregen waarbij de route heel goed te te volgen was. Wel weer een lange route met veel heuvels en dalen waarbij het klimmen met de rugzak van een 12 kg behoorlijk zwaar te noemen is. En waarom weet ik niet maar de eindbestemming van de 4 routes die ik nu gelopen heb is steeds op een heuvel van vele honderden meters hoog. Pijn is fijn zullen we maar zeggen. Ook nu weer een prachtige route met fantastische vergezichten.

Onderweg nog veel Fiat Panda’s 🐼 ( oud model) gezien die ik ook zelf nog een tijdje gehad heb. Wat een prachtig karretje die hier nog volop gebruikt wordt. Van deze fotogenieke panda’s krijg ik dan een glimlach op m’n gezicht. 
 

 De laatste foto’s zijn van dag 4 onderweg naar San Gimignano. Hierover volgende keer meer.