Saint Peters Church

Inmiddels al weer bijna 2 weken aan de wandel in Italië en als het meezit volgende week zondag in Rome. Vandaag de 100 km grens gepasseerd en aangekomen in Montefiascone (638mtr) en dus weer redelijk de hoogte ingelopen. 

-100 km grens-

ik zeg bewust als het meezit omdat ik ben vertrokken met pijnlijke knieën en nek.  Toch begonnen aan deze trip omdat er altijd wel een reden is om ergens niet aan te beginnen. En dikwijls lijdt de mens het meest voor het lijden dat hij vreest … 
En tot nu toe gaat het meer dan goed alhoewel ik moet toegeven dat ik dagelijks wel enkele momenten heb dat ik helemaal en totaal van de wereld ben ivm het beklimmen van de montes in dit deel van de wereld. Een Zwitserse zegt me dan dat het maar heuvels zijn maar als ik duidelijk maak dat ik van ‘beneath sealevel’ kom waar de dijken vaak de hoogste ‘montes’’ zijn snapt ze wat ik bedoel.  
En wat is dit een prachtig deel van de schepping en onderweg blijf je de neiging hebben foto’s te nemen wat de reis enigszins ophoudt. Maar deze VF is geen wedstrijd en belangrijker is het om te  genieten van de mensen, de natuur en de prachtige vergezichten hier in Toscane en Lazio. 

Deels opgelopen met de 55 jarige Sonja en de 72 jarige Jill. Jill is een Australische en verblijft 3 maanden in Europa om meerdere Camino’s te lopen. Sonja woont in Zwitserland en is van oorsprong Britse. Ze is een lerares Engels en spreekt haar Engels ontzettend overdreven articulerend zoals ze deden in de Engelse comedy ‘are you being served ‘ ( meer recent ‘the Crown’) wat de meesten van mijn leeftijd zich vast zullen herinneren. Ook de beide dames herinnerden zich deze serie en lachten om wat ik zei maar Jill bevestigde mijn opmerking. Sonja is een super druk type die over alles en iedereen een mening heeft. Soms erg irritant en soms ook erg grappig.  Op de rustpunten was ze vaak aanwezig en stil was het dan nooit. Tijdens 1 van de rustmomenten belde ze met haar man. En ze besprak haar Camino die ze was gestart in Zwiterland die tot Rome zou leiden. Op enig moment zei ze meer dan luid en nog net niet schreeuwend in het Engels ‘ I don’t go tot the Vatican city, I will go to Saint Peters Church ‘ ( op de toon van de genoemde serie 😁). Haar man vertelde haar kennelijk dat ze dan naar het Vaticaan zou gaan. En opnieuw zei ze ( in het Engels) en opnieuw met zeer luide stem dat ze niet naar het Vaticaan maar naar de basiliek ‘Sint Pieter ‘ zou gaan. Ik kwam bijna niet meer bij van het lachen omdat ze kennelijk niet wist wat de rest van de groep wel wist. Uiteindelijk liet ze zich overtuigen en lachte ze met ons mee. 

Ze verklaarde niets met het katholicisme of geloof te hebben en het daarom niet te hebben geweten. Waarom dan naar Rome en de Sint Pieter gelopen ? Just to challenge myself zei ze en omdat ze nog nooit in Rome was geweest. Haar man, haar moeder en 1 van haar kinderen zouden haar daar na haar Camino ontmoeten om er vervolgens een weekje vakantie te vieren. 
Maar dat je de Via Francigena loopt en niet weet dat de Sint Pieter in het Vaticaan staat blijft me verbazen en tegelijkertijd een glimlach bezorgen. 

-dit zie je heel veel. Mannen op een bankje die de wereldproblemen bespreken 😆- 

Zo kwamen we vandaag aan bij een ‘hostel voor Pellegrini ‘ en de Italiaanse host vroeg in gebroken Engels of wij ook last hadden van ‘bed bugs’. We keken elkaar aan en zeiden ‘ no we don’t’. Later vroeg Sonja mij ‘why did she ask us if we had bad backs ‘ (waarom deze vrouw ons vroeg of we ‘ een slechte of pijnlijke rug hadden). Ik kwam niet meer bij … not bad backs zei ik naar bed bugs. Beide vragen zijn natuurlijk bijzonder maar Sonja maakte het wel heel bont. Heb nog lang om deze ‘mis understanding ’ moeten lachen. 

Voor meer foto’s video’s zie betreffende tabbladen.